فی الواقع

هر کی هستید، هر چی هستید ، هر مدلی هستید ، هر جوری بزرگ شدید ، هر جوری زندگی میکنید ، تو هر شرایط خاص و غیر خاصی که هستید ، هر جور خانواده ای که دارید و ندارید ، هر جور خورد و خوراکی که هست و نیست ، هر جور حساب بانکی پر و خالی ای  که دارید و ندارید ، هر چی که هستید ، "هر چی " که هستید ،

یه جوری رفتار نکنید که وقتی یه نفر از دور میبنتتون و حرف زدنتون و کلماتتون و لحنتون و میبینه تصورش از شما یه آدم هر جاییه بی کس و کار و بی خانواده باشه. خب ؟ هر چقدرم خودتون و حرف زدنتون و کلمات به کار بردتون و دوست دارید ، نزارید منی که منم از یه فاصله ی غیر نزدیک ته دلم با خودم هر جور فکر خاص و غیر خاصی بکنم . نزارید یکی تو دلش بهتون انگ یه سری چیزایی که دوست ندارید و بزنه .

بحث سر قضاوت کردن و نکردن نیست . حرفم سر یه وجهه و صورتیه که از طرف یه آدم برای خودش ساخته میشه و فکر میکنه خوبه و بهش افتخار میکنه ولی اینطور نیست ! خوب نیست !



+پازل بند_دل آرام /عنوان/ هر چند که ربطی نداشت